ማኅበራችን ከተቋቋመበት ጊዜ አንስቶ በርካታ ሥራዎችን እንዲከናወንና እያከናወነ እንዳለ ይታወቃል፡፡ ይሁን እንጂ አገልግሎቱን በስፋትና በተቀላጠፈ ሁኔታ ለማስኬድ የጽ/ቤት ግንባታው ቅድሚያ ሊሰጠው የሚገባ ጉዳይ መሆኑ እሙን ነው፡፡

 

 

  እንደ ልዑል እግዚአብሔር ፈቃድ ዛሬ እዚህ ላይ ደርሰናል፡፡

 

2ኛጢሞ.3÷16

 /2ጢሞ.1÷14/

በዘመነ ሐዋርያት ክርስትናን የተቀበለችው ሀገራችን ኢትዮጵያ ለረጅም ዘመናት በግብጽ ቤተ ክርስቲያን ስትመራ ብትቆይም ሃይማኖቱንና የሃይማኖቱን ሥርዓት በመጠበቅና በማስጠበቅ በኩል ግን ሙሉ በሙሉ ድርሻውን የኢትዮጵያ ክርስቲያኖችና ነገሥታቱ እንደወሰዱ ይታወቃል፡፡ ከሁለት ሺሕ ያህል ዘመናት ጥረት በኋላ ከሃምሳ ዓመታት በፊት በራሷ ቅዱስ ሲኖዶስና ፓትርያርክ የመመራት ዕድሉን እንደ እግዚአብሔር ፈቃድ ያገኘችው ቤተ ክርስቲያናችን ከራሷ ወገን በሆኑ ጳጳሳት የራሷን ሃይማኖታዊና አስተዳደራዊ ጉዳዮች እየወሰነች ለመሔድ በቅታለች፡፡

 

                                    /ማቴ.7÷13/

ከልደተ ክርስቶስ በኋላ ሁለት ሺሕ ዓመታትን አሳልፈን ሦስተኛውን ሺሕ ከጀመርን አንድ ዓመት አስቆጥረናል፡፡ ሁለተኛውን ዓመት ደግሞ በእግዚአብሔር ቸርነት ለመጀመር በቅተናል፡፡ ከመጀመሪያው ተነሥተን አምስት መቶውን ዓመት ያሳለፍነው በዐፄ ካሌብ /በዘመኑ ጳጳስ አልነበረም/ ዘመን ነበር፡፡ ያ ዘመን ክርስትናችን ለፍሬ የበቃበት፣ ለናግራንና ለየመን ክርስቲያኖች እፎይታን ያስገኘንበት፣ ከውስጥ ቅዱስ ያሬድ የተነሣበት፣ ከውጭ ዘጠኙ ቅዱሳንና ሌሎች ቅዱሳንም ሰላም ለማግኘት ወደ እኛ የመጡበት ታሪካዊና የመንፈሳዊ ሕይወትም ከቅድስና ወደ ቅድስና የተሸጋገረበት ወቅት ነበር፡፡ ስለዚህ ነገሥታትና ልጆቻቸው ሳይቀር ከቤተ መንግሥት እየወጡ ወደ ገዳማት /በረሃ/ የገቡበት ዘመነ ተጋድሎ ነበር፡፡ ከመጀመሪያው አምስት መቶ ወደ ሁለተኛው አምስት መቶ በዚሁ የጽድቅ ጎዳና ተሸጋገርን፡፡ /ጉዞ በጠባቡ በር/፡፡